Fosiller, Teruzorların Topak Kustuğunu Ortaya Koyuyor

199 milyon ve 146 milyon yıllık iki fosilde bulunan balık pulu dolu topaklar, teruzorların sindirilemeyen parçaları kustuğunu gösteriyor.

Bilim insanları, bir yavru (solda) ve bir yetişkin (sağda) olmak üzere iki fosilleşmiş teruzorun her birinin yanında küçük bir mide topağı (oklar) belirlediler. C: S. Jiang et al/Philosophical Transactions of the Royal Society B 2022

Hayal edin: Biri yetişkin ve biri genç olan iki aç teruzor (pterosaur), öğle yemeğinde lezzetli birer balık yiyorlar. Balıklar bütün halde gırtlaklarından aşağı iniyor. Daha sonra, pullar ve diğer sindirilemeyen balık parçaları milimetre boyutunda topaklar halinde geri kusuldu.

Bilim insanları şimdi, teruzor yemeğinin, bilimsel olarak antiperistalsis olarak adlandırılan son bir kusma sürecini içerdiğine dair ilk fosilleşmiş kanıtlara sahipler.

Araştırmacılar, 199 milyon ila 146 milyon yıl önce şu anda Çin’de yaşamış bir teruzor türü olan Kunpengopterus sinensis’in iki örneğini incelerken, her bireyin yanında korunmuş fosilleşmiş balık pulları içeren bir gastrik topak buldular.

Teruzorların bu yenmeyen parçaları kusması sürpriz değil. Uçan sürüngenlerin soy ağacı, baykuş ve martı gibi günümüzde yaşayan kuşlardan, antik timsahlar ve kuş olmayan dinozorlar gibi fosilleşmiş kuzenlere kadar mide topaklarını dışarı atan türlerle dolu.

(İlgili: Uçan En Büyük Hayvan, Dev Bir Balıkçıl Gibi Hareket Ediyordu)

Ancak bu çalışma, teruzor diyeti ve sindirimi hakkında çok az bilinen şeyi ortaya çıkarmaya yardımcı oluyor. Bu türün üyelerinin en azından balık yiyiciler olduğunu ortaya koyuyor. (Kunpengopterus cinsinin diğer muhtemelen ağaca tırmanan üyeleri, böceklerle beslenmiş olabilir.)

Bulgu, aynı zamanda, modern kuşlar gibi, bu teruzorların iki parçalı mideleri olduğunu gösteriyor: yiyeceği eritmek için asit salgılayan bir parça ve sindirilemeyen parçaları bir topak haline getirmek için kaslı bir kursak.

Araştırmacılar, yetişkinin yanında bulunan daha büyük topaktaki pulların boyutuna dayanarak, yediği balığın sahada bulunan çoğu balık fosilinden çok daha büyük olduğunu belirtiyor. Bu durum, K. sinensis’in kıyıya vuran herhangi bir balığı fırsatçı bir şekilde yakalamak yerine, yakalayabileceği en büyük avı aktif olarak seçen bir avcı olabileceğini düşündürüyor.


Science News. 8 Şubat 2022.

Makale: Jiang, S., Wang, X., Zheng, X., Cheng, X., Wang, X., Wei, G., & Kellner, A. W. (2022). Two emetolite-pterosaur associations from the Late Jurassic of China: showing the first evidence for antiperistalsis in pterosaurs. Philosophical Transactions of the Royal Society B, 377(1847), 20210043.

Yorumlar
Arkeofili editöryel servisi. İletişim: arkeofili@gmail.com

You must be logged in to post a comment Login