Pompeii Kurbanlarının Birinden Bir Hekim Çantası Çıktı

Kazıların yapılmasından altmış yıl sonra Vezüv Yanardağı patlamasının kurbanlarından birinin mesleği tespit edildi.

Orto dei Fuggiaschi (Kaçanların Bahçesi) olarak bilinen alanda yürütülen kazıların üzerinden altmış yılı aşkın bir süre geçtikten sonra, o dönemde elde edilen materyallerin yeni bir analizi, MS 79 yılındaki volkanik felakette bu Roma kentinde ölen kurbanlardan birine mesleki bir kimlik atfetmeyi başardı.

Pompeii Arkeolojik Parkı tarafından açıklanan araştırma sonuçlarına göre, söz konusu kişi büyük olasılıkla bir hekimdi. Bu kişi felakete, mesleğiyle ilişkili çeşitli aletleri yanında taşıyarak kaçmaya çalışırken yakalanmıştı.

Araştırmanın dönüm noktası, insan alçı kalıbının içinde gizli kalan küçük bir çantanın incelenmesiyle gerçekleşti. Kalıp, 1961’de Amedeo Maiuri yönetimindeki kazılar sırasında keşfedilmişti.

(İlgili: Pompeii’den Kaçmaya Çalışan Kişinin Yüzü Canlandırıldı)

O dönemde bir bağ bahçesi olan bu alanda arkeologlar, şehirden kaçmaya çalışırken çaresizce kendilerini kurtarmaya uğraşırken piroklastik bulutun çarptığı on dört kişinin alçı kalıplarını buldu.

Pompeii Arkeolojik Parkı’nın depolarında saklanan materyaller üzerinde yürütülen son analizler, olağanüstü bir ilgi uyandıran kişisel bir eser topluluğunu gün yüzüne çıkardı. Koleksiyon; metal aletlerle donatılmış organik malzemeden yapılmış küçük bir kutu, bronz ve gümüş sikkeler içeren bir bez torba ve bir tıp kitine uygun olduğu değerlendirilen bir dizi aletten oluşuyor.

Pompeii’deki Casa di Cura Maria Rosaria’da X-ışını ve bilgisayarlı tomografi taramaları kullanılarak gerçekleştirilen tanı testleri, kutunun içinde tıbbi ya da kozmetik maddelerin hazırlanmasında kullanılan bir arduvaz levha ve cerrahi aletler olarak yorumlanabilen küçük metal aletler ortaya koydu.

Tüm bu unsurlar bir arada değerlendirildiğinde, kurbanın bir medicus, yani hekim olduğu hipotezi gündeme geliyor. Bu durum, bireyin hayattaki mesleğine ilişkin nadir ve son derece değerli bir ipucu sunuyor.

Yapay zeka destekli BT taramaları ve üç boyutlu rekonstrüksiyonlar dahil olmak üzere ileri tanı teknolojilerinin uygulanması, kalıbın fiziksel bütünlüğünü bozmadan içeriğinin analiz edilmesini sağladı.

Bu metodolojik yaklaşım, Pompeii alçı kalıplarının incelenmesinde yeni ufuklar açıyor. Aynı zamanda daha önce bilinmeyen ayrıntılar da gün yüzüne çıkarıldı. Bunlar arasında küçük kutunun rafine mekanik yapısına ilişkin bilgiler de yer alıyor. Kutunun dişli bir çark tarafından işletilen gelişmiş bir kilitleme sistemine sahip olduğu anlaşıldı.

Araştırma, arkeologlar, restoratörler, fiziksel antropologlar, arkeobotanikçiler, nümizmatlar, radyologlar, görüntü tanı uzmanları ve dijital modelleme uzmanlarını kapsayan güçlü bir disiplinlerarası çalışmanın ürünü. Sonuç yalnızca bir nesnenin geri kazanılmasıyla sınırlı kalmıyor; volkanik patlama ile sona eren bir yaşamın yeniden kurgulanmasına da olanak tanıyor.

Pompeii Arkeolojik Parkı direktörü Gabriel Zuchtriegel, “İki bin yıl önce de hekimliği yalnızca mesai saatlerinde değil, her an sürdüren insanlar vardı. Bu adam, mesleğini Nocera Kapısı’ndan şehri terk etmeye çalışan kaçaklar grubunu yakalayan piroklastik bulutun önünde kaçarken dahi bırakmadı” diyor.

“Aletlerini yanına almıştı; hem mesleği sayesinde başka bir yerde yeniden hayat kurmaya hazır olmak, hem de belki başkalarına yardım etmek için. Bu küçük ama anlamlı keşfi, bugün bu mesleği son derece yüksek bir sorumluluk ve topluma hizmet bilinciyle sürdüren tüm kadın ve erkeklere ithaf ediyoruz.”

Keşif, Pompeii Arkeolojik Parkı’nın depolarının hâlâ yeniden kurgulanmayı bekleyen hikayelerin canlı bir arşivi olarak olağanüstü değerini ve antik dünya bilgimizi derinleştirmek açısından insancıl araştırma ile bilimsel yeniliğin bütünleştirilmesinin önemini bir kez daha kanıtlıyor.

Parco archeologico di Pompei. 15 Mayıs 2026.